Dit zijn alle schilderijen die ik tijdens het herstel van mijn hersenschudding heb gemaakt. Ze zijn gemaakt vanaf het moment dat ik een grote terugval had en hebben me geholpen met het opnieuw leren focussen met de ogen en even ontspannen. De stijl van de schilderijen verschilt soms, omdat ik het leuk vind om soms wat anders uit te proberen.
Eindelijk slapen
‘Finally going to sleep’
40x60cm Acryl op katoenen doek
€80,-
Haarpuntjes
‘Hair ends’
Wanneer ik te moe bent om iets prikkelends te doen, ga ik lekker in het zonnetje zitten en mijn gespleten haarpunten knippen.
40×50 cm Acryl op katoen
€60,-
Don’t speak
Praten was op een moment erg moeilijk voor mij. Ik wist de juiste woorden wel, maar ik was te moe om ze bij elkaar te brengen en uit mijn mond te laten vloeien. Als ik het dan toch met moeite zou doen, dan zou ik over mijn grens gaan en enorme hoofdpijn hebben. En dan nog het gesprek zelf: het verwerken van de betekenis van de woorden en zinnen van anderen. Na de vierde zin kan het al te veel zijn: praat maar beter niet.
50×60 cm Acryl op katoen
€100,-
My Battery
Ga je mee naar de supermarkt? Zal ik langskomen? Kom je zo nog sporten? Soms wou ik dat ik kon zien hoeveel energie ik nog had. Soms voelt het alsof ik alles kan, maar dan lukt het toch niet en moet ik rusten. Soms voel ik me super moe en lijkt het alsof ik moet rusten, maar dan heb ik toch wel energie. Soms is het maar raar.
50×50 cm Acryl on canvas
€60,-
Eyes on fire
Dit is het eerste schilderij waar ik aan begon na mijn grote terugval. Grote vlakken kleur was makkelijker om te schilderen dan kleine gedetailleerde strepen. Alsnog duurde het twee weken voordat het af was. Met elke dag ongeveer 5 minuten schilderen, meer dan dat kon ik nog niet.
Ik had veel last van mijn ogen en dat heb ik verwerkt in dit schilderij. Meestal deed het pijn na het kijken op mijn mobiel. De naam komt van het nummer ‘Eyes on fire’ van Blue foundation, wat ik luisterde tijdens het schilderen.
50×70 cm Acryl op katoen
€80,-
Longing for a mountain walk
Dit is het eerste schilderij waar ik aan begon na mijn grote terugval. Grote vlakken kleur was makkelijker om te schilderen dan kleine gedetailleerde strepen. Alsnog duurde het twee weken voordat het af was. Met elke dag ongeveer 5 minuten schilderen, meer dan dat kon ik nog niet.
Ik had veel last van mijn ogen en dat heb ik verwerkt in dit schilderij. Meestal deed het pijn na het kijken op mijn mobiel. De naam komt van het nummer ‘Eyes on fire’ van Blue foundation, wat ik destijds luisterde tijdens het schilderen.
50×100 cm Acryl op katoen
€200,-
Blauw, rood, geel en het uitschakelen van gedachten
Wanneer je jezelf niet kunt afleiden met gezelligheid, een serie of een goed boek, is het makkelijker om in je hoofd vast te zitten. Dat zat ik op deze dag en daarom ging ik schilderen: om mijn gedachten uit te schakelen. Ik wist dat ik blauw, rood en geel wilde gebruiken. Ik pakte een kwast en daar ging ik. Uitgeschakeld.
115×75 cm Acryl op katoen
De wachtende man
SOLD
De man wacht
Hij wacht totdat hij weer beter is
De hele nacht
Totdat hij weer hersteld is van de vorige dag
Dan kan de man weer gaan
Zolang het mag
Waarna de man weer wacht
The difficult proces of escaping a vicious cycle
SOLD
You are not alone
SOLD
Moe van het moe zijn
SOLD
Herfst in het Wilhelminapark
SOLD
De gedwongen eenzame vrouw – groot
SOLD
Over de schilderijen
De schilderijen zijn gemaakt tijdens het herstel van mijn hersenschudding, waarbij het herstelproces centraal staat. Ik heb het schilderen gebruikt om te ontsnappen van mijn gedachtes, om stomme ervaringen uit mijn hoofd te zetten en om te oefenen met het focussen van mijn ogen. Zo was het in het begin enorm moeilijk om iets na te schilderen van bijvoorbeeld een foto, iets wat ik vroeger wel eens deed.
Voor mijn ongeluk heb ik misschien zo’n vier schilderijen gemaakt, waarbij ik altijd iets naschilderde. Zelf iets bedenken, dat kon ik niet echt. Tijdens de periode van mijn herstel, waar ik weinig kon, verveelde ik me vaak. Ik heb geleerd dat uit verveling ook de meest creatieve ideeën voortkomen. Zo heb ik al drie boeken bedacht die ik zou willen schrijven en ideeën voor het schilderen kwamen ook: opeens tekende ik iets (meestal gezichten) wat een ervaring omschreef; soms raakte ik geïnspireerd door kleuren die ik zag. Zo liep ik in de herfst van 2019 door het Wilhelminapark en kreeg ik de drang om te schilderen door de kleuren die ik waarnam. Deze kleuren heb ik verwerkt in het schilderij ‘Herfst in het Wilhelminapark’. De kleuren van ‘Eindelijk slapen’ komen voort uit het lenen van de blauwe trui van mijn huisgenoot en onder een groen dekentje liggen met donkerrode lippenstift op.
Amu Pacu 